Vandaag heb ik een aantal belangrijke zaken geleerd wat betreft het vissen in de Ardennen en de vliegvisserij op snelstromende rivieren in het algemeen.
Ten eerste moet je niet te ongeduldig zijn… Aangezien het vrijdagavond en zaterdag redelijk wat geregend heeft stond de Ourthe hoger dan idealiter het geval is, en het water was meer gekleurd wat het vissen met een vlieg niet veel makkelijker maakt. Ik ben hier maar een weekje, dus – eigenwijs als altijd – ben ik toch gaan vissen. Hier heb ik echter spijt van gekregen!
Kijk, als een rivier hoog staat stroomt deze ook sneller. Nu ben ik redelijk zwaar en kan ik de druk 
van het water wel aan, maar het blijft gevaarlijk.Daarnaast wordt je vliegenlijn dermate snel door de stroming meegesleurd dat je vlieg heel snel gaat draggen; je staat dus constant te werpen (wel een leuke manier om je techniek te verbeteren, vooral het menden van de lijn is hierbij van groot belang).
Het grootste nadeel van een rivier die hoger staat dan normaal is het feit dat het water minder helder wordt. Door het vissen met de nimf of een natte vlieg is dat wel op te vangen mits je de vlieg ‘dragfree’ kunt presenteren. De droge vlieg is echter bijna niet te vissen.
Ten tweede moet je je ervan vergewissen dat de plaats waar je gaat waden niet te diep is geworden… Ik heb eerst een ander stukje van de rivier geprobeerd dan op vrijdag, maar de stroming was daar te snel. Door een klein eindje stroomopwaarts te lopen kwam ik uit bij een doorgang waar het water wat rustiger stroomde. Hier ben ik het water weer ingegaan en kwam er al snel achter dat dat niet zo’n goed idee was, het water stond namelijk opeens aan de onderkant van mijn vest! Daarnaast bestond de bodem aan de kant uit klei, wat niet echt een veilig gevoel is wanneer je waadt.
Aangezien dit niet ging werken ben ik teruggegaan naar mijn auto en naar de brug bij Jupille gereden. Bij de kanoverhuurder annex survivalexpert was het niet druk dus heb ik daar mijn auto geparkeerd en ben het water ingelopen. Dit was beter. De druk van de stroming was wel groot maar ik kon tenminste waden zonder direct weg te zakken in het slib. Hier kwam echter ook het probleem om de hoek kijken dat je moest werken met een heel korte drift (het stukje dat de vlieg zonder te gaan draggen met de stroming mee drijft). Toch kreeg ik, door de vele oefening die ik noodgedwongen in het werpen had gekregen, het voor elkaar om de vlieg vrij netjes te presenteren.
Door de snelle stroming was de enige manier om een aanbeet goed te zien het gebruik van een droge vlieg die je op afstand kon blijven volgen. Door de kleuring van het water was dat echter niet 
de beste manier van vissen,hoewel ik er toch nog een voorntje op heb gekregen (het lijkt wel Nederland!). Ik heb geprobeerd met een nimf te vissen maar zonder enig succes.
De derde les die ik voor mijn kiezen kreeg was dat je héél voorzichtig moet waden in een rivier met keien en een sterke stroming. Voor diegenen die nog nooit in een rivier hebben gewaad: waden doe je niet op de manier waarop je normaal loopt. Probeer je dat wel, dan wordt je vrij snel door de stroming van je voeten gesleurd omdat je niet voldoende spreiding van je gewicht hebt.
Wat je in feite doet is een soort waggelen: je zet je gewicht op de voet die je niet verzet (noem het maar je standbeen) en voelt met de andere voet of deze na de stap stevig komt te staan. Doe je dat niet en verplaats je je gewicht tijdens de stap, dan loop je het risico dat je wegglijdt of door de stroming je evenwicht verliest. Je zet je benen verder uit elkaar dan normaal en je beweegt je zo langzaam voort.
Ik ging hier dus de fout in… Ik verzette mijn voet en mijn gewicht tegelijk en kwam tegen een grote kei aan wardoor mijn voet naar beneden schoof. Ik probeerde nog wel mijn evenwicht te bewaren door mijn andere voet te verzetten maar tevergeefs; ik zat opeens op mijn knieën! De onderkant van mijn vliegvisvest kwam even in het water maar gelukkig kon ik me vrij snel weer overeind krijgen. Mijn knieën deden wel even pijn, opeens op je knieën op een paar keien terecht komen is niet erg fijn.
Een stukje verderop zag ik twee andere vissers, vader en zoon zo te zien. Pa viste met een werphengel, zoonlief met een vliegenhengel. Een netheidsregel bij het vissen is dat je niet door iemands water gaat waden, dus ik klom de kant op en liep om de heren heen. Een stukje verder ben ik weer het water ingegaan, maar ik kwam er al snel achter dat het daar veel te diep was om te waden. Ik ben snel weer terug de wal op geklommen en probeerde vanaf de kant nog wat te vangen, helaas tevergeefs. Aangezien het toch al wat later werd ben ik weer om de heren heengelopen en waadde tegen de stroming in terug naar mijn auto, onderwijl proberend nog wat te vangen.
Hier kwam ik achter mijn vierde èn vijfde les:
Niet iedereen begrijpt de regels van de etiquette, of – mochten ze het wel begrijpen - houdt zich eraan. Ik was dus stroomopwaarts aan het waden en het vissen toen ik opeens bemerkte dat de zoon met zijn vliegenlat achter mij het water in kwam en mij voorbij liep om voor mij uit te gaan vissen. Dat is iets dat je niet doet, je loopt iemand niet voor de voeten en vist vlak voor hem uit!
Zo leerde ik ook de laatste - vijfde - les van de dag: ga niet waden als je je boos maakt… Ik wilde de 
jongen snel voorbij en zette een paar te snelle passen. Voor ik het wist zat ik weer op mijn knieën, alleen wat dieper dan de eerste keer. Het water kwam tot aan mijn borst en liep een beetje mijn pak in, mijn hele vest was kletsnat en ik was nog bozer dan voorheen.
Stom, stom, stom!
Ik krabbelde snel overeind en gaf het maar op voor deze dag… het kwam toch niet meer goed. Ik ben voorzichtig naar de wal geklauterd en heb de rest van de tocht naar mijn auto over het gras gelopen. Daar aangekomen heb ik alles uitgetrokken en achterin mijn auto gedumpt, en ben als de wiedeweerga naar het huisje gereden. De natte spullen heb ik opgehangen en met een beetje geluk droogt het voor ik me weer aan het water waag!
Ik hoop dat het weer verder zo blijft en dat er geen regen meer komt. Zo zie je dat een goede vistocht nooit helemaal te voorspellen valt!.
Zondag 14 mei 2006