Vandaag was het weer een stuk beter dan het afgelopen weekend. De zon scheen zelfs af en toe. Aan het einde van de morgen ging ik een kijkje nemen bij de Ourthe en deze zag er rustiger uit dan gisteren. Tijd om te gaan vissen dus!
Na de noodzakelijke boodschappen te hebben gehaald in La Roche ging ik
in het huisje mijn nu droge spullen bij elkaar zoeken waarna ik snel naar de brug reed om me om te kleden. (Droog) waadpak aan, vest aan en rugzakje met water, banaan en appel om en het water in. Ik wilde vandaag de andere kant van de brug eens proberen. Die kant had ik nog niet gezien en ik hoopte dat het daar wat rustiger was… Helaas, dat was dus niet zo! Ik heb wel meteen geleerd dat het oversteken van een stroomversnelling (er komt een stukje omgeleide rivier vlak bij de brug weer de grote rivier in) geen goed idee is als er allemaal keien op de grond liggen. Zelfs met mijn gewicht (een kleine 120 kg) was een stap verzetten bijna niet te doen, je been werd meteen door de stroming meegesleurd. Nee, ik ben niet weer onderuit gegaan maar het scheelde allemaal niet veel!
Aangezien ik dat niet nog een keer wilde doen ben ik de rivier overgestoken om aan die kant via de oever terug te lopen. Zo kwam ik er achter dat de rivier aan deze kant van de brug een stuk dieper is dan waar ik hiervoor had gevist! Het water kwam tot bijna aan mijn vest, dus bij normale mensen bijna tot aan hun borst. Gelukkig haalde ik het zonder nat te worden, hoewel ik wel water door mijn pak voelde dringen… blijkbaar toch een gaatje gemaakt met dat vallen van gisteren.
Ik kon de oever met wat geklauter volgen tot aan de brug, maar er was geenpad onder de brug door en dus moest ik het water weer in. Kom je ooit bij deze brug: niet doen!!! Met de grootstemoeite kwam ik de stroming zonder kleerscheurendoor, maar dat doe ik geen tweede keer. Bij de parkeerplaats waar ik mijn auto had gezet ben ik even gaan zitten met een sigaret en een appel; ik was kapot!
Goed, zo heb ik dus weer geleerd dat een echt snelstromende rivier tegevaarlijk is om in te waden.
De stroming was ook aan deze kant nogsteeds vrij stevig maar hier kon ik met de nodige bedachtzame passen de rivier redelijk
belopen. Vangen was er echter niet bij. Ik denk dat de extra snelheid van de stroming en het nog steeds wat gekleurde water het vliegvissen niet echt vergemakkelijken.Na zo’n tweehonderd meter werd de stroming gelukkig wat minder en probeerde ik met een natte vlieg te gaan vissen. Hiervoor wilde ik wel een beetverklikker gebruiken omdat ik anders helemaal geen idee had waar mijn vlieg was, zo snel ging alles. Ik had wat beetverklikkers (een soort plakkend schuim) in mijn leadermapje zitten dus die haalde ik tevoorschijn en trok een stukje van het vel af. Dat deed ik blijkbaar niet voorzichtig genoeg want ik liet mijn mapje vallen en die vertrok met de stroming mee! Aangezien het niet te doen is om achter spullen aan te rennen over een keienbodem ging ik er vanuit dat ik het mapje, met daarin al mijn leaders, wel kon vergeten…
Opeens bedacht ik me dat het water een stukje verderop veel rustiger was, alleen wel een stuk dieper. Ik waadde voorzichtig naar de wal, klom op het droge en rende over de grasvelden rustiger stuk water, terwijl ik onderweg het mapje nog zag drijven (goed spul!).Ik liep een stuk voorbij de plaats waar het leadermapje dreef, gooide mijn vest en rugzak af en ging het water in. De rivier kwam tot iets voorbij mijn buik, maar dat was geen probleem zonder vest. Hier kon ik rustig wachten op het mapje, en inderdaad had ik een minuutje later alles weer in mijn handen!
De stroming was hier echt veel rustiger, dus besloot ik na een slok water en een banaan dat ik het hier maar eens vanaf de wal moest gaan proberen. Ik heb gewerkt met een natte vlieg en een nimf, beiden zonder resultaat. Het enige waar ik wat mee ving was een droge vlieg. Ik heb daar alleen maar voorntjes gevangen, maar hé, beter iets dan niets!
Na een uurtje of anderhalf te hebben gespeeld vond ik het tijd om het stroomopwaarts te gaan proberen zodat ik weer bij de auto uit zou komen. Vanaf de kant lukte het niet allemaal, en nadat ik door een stier was belaagd (…) besloot ik toch het water maar weer in te gaan. De rivier was hier redelijk te belopen, en tegen de stroming in vind ik toch een veiliger gevoel dan met de stroming mee (als het niet te snel gaat tenminste).Zo ben ik de weg teruggestrompeld terwijl ik met een Royal Wulff – de enige vlieg die ik in de stroming goed kon zien – de logische plaatsen onder de bomen afprikte. Dat leverde in een rustig stukje eerst een voorntje op en een klein eindje verderop kwam zowaar mijn eerste forel aan de vlieg! Okay, het was een heel klein bruin forelleke, maar forel is forel.
Het laatste stuk bracht geen vin meer aan de haak, dus bij de kano’s aangekomen ben ik het water uitgegaan (wat Engelstalige toeristen vergeleken me nog met een American Gladiator wat een mens goed doet!).
Bij de auto heb ik alles uitgetrokken en ik had inderdaad een watervoorraadje onderaan mijn linkerbeen. Klaarblijkelijk toch een lekje in het pak.
Nu ik dit schrijf hangt mijn waadpak binnenstebuiten in de badkamer te drogen (er hangt daar gelukkig een straalkachel). Wanneer het droog is zal ik
alle stukjes goed bekijken en repareren wat er te repareren valt. Daar heb ik een soort lijm voor en bij het pak zaten ook wat extra stukjes stof voor als er een wat groter gat in mocht zitten. Die lijm moet wel een uurtje of tien drogen, maar dat is geen probleem. Ik denk dat ik morgen waarschijnlijk toch niet ga vissen… ik heb een knap pijnlijke schouder van al het werpen. Hoewel… als het weer echt goed is zal ik me toch wel bedenken!Ik heb vandaag in ieder geval geleerd dat de Ourthe, of in ieder geval het stuk bij Jupille, niet een rivier is om zonder ervaring te gaan vissen. Het waden is gevaarlijk, de stroming is vrij snel en de forellen zijn niet eenvoudig te vangen. Mocht je hier willen gaan vissen, dan kun je dat het beste doen met iemand die al ervaring heeft zodat deze je de kneepjes bij kan brengen.