Tegen beter weten in ben ik vandaag toch gaan vissen… tegen beter weten in omdat ik weet wat voor effect zware regenbuien op de rivier heeft. De rivier is voller en sneller dan normaal en de kleur is groener dan wanneer het een paar dagen niet regent. Toch wilde ik het gaan proberen, ik ben hier tenslotte gekomen om te vissen!
Het weer was vandaag echt heel lekker, met een mooi zonnetje om het allemaal af te maken. Ik besloot om in mijn korte broek (nou ja, tot aan de knieën is niet echt kort maar je ziet mijn kuiten tenminste!) te gaan, een
hemdje aan en mijn – volledige – vliegvisvest daaroverheen. Ik wilde vandaag geen risico lopen dus ik heb gewoon het hele vest weer in elkaar geritst en al mijn vliegendozen meegenomen. Ook had ik mijn rugzakje weer om met een fles water en een banaan en een appel. Hier kreeg ik uiteindelijk wel een beetje spijt van want de draagriemen hebben me een leuke schaafplek bij mijn oksels opgeleverd… moet ik maar niet in een hemdje gaan vissen.Ik had mijn hengel al helemaal opgetuigd. In het huisje had ik een nieuwe braided loop aan mijn lijn vastgemaakt omdat degene die er zat wat aan het slijten was, waarschijnlijk van het vastzitten aan de begroeiing gisteren. Daaraan had ik een nieuwe knotless leader (een leader die een knooploos verloop van dik naar smal heeft) geknoopt en een tippet van 16/100 eraan vastgemaakt. Als beginvlieg had ik besloten een Peter Ross te gebruiken, een bekende natte vlieg. Door de regenval ging ik er vanuit dat het zinloos zou zijn om met een droge vlieg te gaan vissen dus ik wilde het maar eens met een natte vlieg proberen.
Uit mijn lijfboek voor het vissen op stromend water, ‘Fly Fishing for Trout in Streams’ (een echte aanrader!), had ik de Wet-Fly Swing geleerd, een techniek waarbij je gebruik maakt van het effect van de stroming op je vliegenlijn. De lijn gaat namelijk sneller met de stroming mee dan de vlieg en zorgt ervoor dat de vlieg gaat draggen. Bij het vissen met een droge vlieg is dat absoluut verkeerd maar bij een natte vlieg geeft het de vlieg actie. Dat moesten we dus maar eens gaan uitproberen!
Ik ben bepakt en bezakt gaan wandelen naar de rivier, hengel in de hand. Dat wandelen was voornamelijk een lange afdaling: ik zit namelijk in de bovenste rij huisjes en de rivier is helemaal onderaan de berg. Dat ik ook weer terug moest had ik trouwens ingecalculeerd.
Bij de rivier aangekomen ben ik als eerste linksaf richting het diepere water gegaan waar ik 
zondag zo’n moeite had met waden. Vanaf de kant is ertrouwens – met wat geklauter – goed bij te komen. Helaas, wat ik ook probeerde, er kwam geen vin aan mijn haak tot mijn laatste worp. Ik haalde de lijn binnen en zag iets zilverkleurigs bij mijn vlieg. Bleek dat mijn Peter Ross van ongeveer anderhalve centimeter was gepakt door een visje van een kleine vier centimeter! En nog in zijn bek ook! Dus zo groeien vissen zo snel…
O ja, een kleine waarschuwing: mocht je in de Ardennen hekken met bedrading tegenkomen, metaal of een soort linten, die vast zit met plastic houdertjes, ga er dan van uit dat er stroom op staat! Ik voelde het zelfs door mijn broek heen toen ik er achteruit met mijn billen tegenaan liep. Uitkijken dus!
Aangezien er niet veel gebeurde ben ik een stuk stroomafwaarts gelopen terwijl de zon heerlijk scheen. Het is toch vreemd dat het ’s avonds onweert en hard regent en het overdag heerlijk weer is…
Ik probeerde het nogmaals met de Peter Ross maar er gebeurde helemaal niets meer. Dan maar een andere natte vlieg proberen. Ook daar kreeg ik echter geen enkel tikje op. Ik zag ook helemaal geen vissen azen wat ook al een veeg teken is. Ben ik dan toch voor nop gaan vissen?
Om een lang verhaal kort te maken: ik heb wat natte vliegen geprobeerd, wat 
nimfjes, een emerger en zelfs – tegen beter weten in maar ik was hopeloos - twee droge vliegen. Geen enkel bewijsje dat er ook maar een vis in de rivier zat. Tegen zes uur gaf ik het maar op en begon ik aan de wandeling terug de berg op.
Mijn voet voelde al weer een stuk beter – ik had een blaar, weet je nog – dus ik bracht mijn spullen thuis en ging nog een stuk wandelen. Je kunt zeggen wat je wilt over de Ardennen maar wat is de omgeving mooi! Helaas had ik mijn camera niet mee, maar ik zal morgen nog wat plaatjes van de omgeving schieten.
Ik denk trouwens dat ik morgen mijn dag ga besteden aan het winkelen in La Roche (ik moet nog een cadeautje halen voor mijn zoon Bart en een moederdagcadeau voor mijn vriendin Annemarie. Moederdag was namelijk afgelopen weekend..) en het nemen van foto’s. Mocht het weer echt heel lekker zijn en de rivier weer op normale snelheid, dan kan het zijn dat ik toch nog besluit om aan het einde van de dag een lijntje te gaan werpen. Wie weet?
Vrijdag is het weer tijd om naar huis te gaan. Hoewel ik het hier lekker heb mis ik toch wel de aanwezigheid van mensen aan wie ik mijn verhaal kan vertellen. Het is duidelijk nog geen vakantieseizoen. De mensen die er zijn verstaan me allemaal niet… Nederlands verstaan ze amper en Engels al helemaal niet. Ik voel me bijna een kluizenaar!